| کنفرانس کپنهاگ با تمام اهمیتش به پایان رسید
اما نتیجه قابل توجه ای به دنبال نداشت
مسئله مهمی که در منابع طبیعی و محیط زیست وجود دارد منفعت بالقوه است با هزینه کم
خوب کشورهایی مثل کشور ما که بدون هیچ توجه ای درختان شمال که به عنوان شش های خاورمیانه هستند قطع می کنند،و یا
سرانه استفاده از سوخت های فسیلی در کشوربالاتر از متوسط استفاده جهان هست و همچنین همانند
کشور عزیزمون به تعهد های بین المللی خود مبنی بر گسترش انرژی های سبز عمل نکرده است کم نیستند
.در جهان با حدود 190 کشور با وضعیت های متفاوت توافق سخت تر به دست خواهد آمد اما غیر ممکن نخواهد بود
کشور های در حال توسعه مثل کشورایران کشورهای صنعتی را مسبب این مشکلات می دانند و خواستار کمک های مالی هستند اما در مقابل حاضر به انجام تعهدات خود نیستند رسیدن به توافق را سخت می کند
اما مهم توافق کشورهای صنعتی و پر مصرف مثل آمریکا و چین هست که التزام به کم کردن گازهای گل خانه ای را دخالت در صلاحیت ملی می دانند ( مورد اخیر در مورد چین صادق است) و کم کردن گازهای گلخانه ای را در کشور خود در گرو کاهش این گازهای در دیگر کشورهای صنعتی می دانند
خوب اینچنین مسائل پیچیده ای قبلا هم وجود داشته اما حل شده است
شاید مشکل کنفرانس کپنهاگ درست برنامه ریزی نشدن آن باشد
که حتی تا روز آخر یک متن پیشنهادی که همه کشورهای بتوانند بر روی آن توافق کنند وجود نداشت.
اما چیزی که غیر قابل انکار هست مشکلات حاصل از گرم شدن زمین است به بیان دیگر تغییر الگوی اقلیم ،
که دولتها را مجبور به توافق خواهد کرد
و چیزی دیگری که در این میان تاسف انگیز است نگرش مردم کشورهای در حال توسعه است که حتی آگاهی های لازم را بر اهمیت و لزوم این مسئله ندارند تا بتوانند دولت مردان را در انجام تعهدات بین المللی خود ملزم کنند.
اما به نظر می رسد راه رسیدن به توافق قرار دادن کمیته های از حقوق دانان از هر دو نگرش و رسیدن به یک متن پیشنهادی ست
تا سران کشورها بتوانند برای امضا و بحث های پایانی به نتیجه برسند
که مطمئنن این کار انجام خواهد شد
نوشته شده توسط مهران در چهارشنبه دوم دی 1388 ساعت 13:2 | لینک ثابت |
|
