سلام بر دوستان عزیز و گرامی . چه اونایی که نظر میدن و چه اونایی که میان و ما رو بی خبر میزارن.با

توجه به آمار کلمات کلیدی شما در موتور های جستجو به این نتیجه  رسیدم که دوستان بیشتر تمایل به یادگیری

GIS دارند و اغلب مشکلات آنها در این زمینه است .

یادگیری مدل نمایش داده های مکانی یکی از اساسی ترین و جز اولین مواردی است که باید در حیطه GIS

بیاموزید . پس با من همراه باشید .

به طور کلی برای نمایش داده ها دو مدل کلی وجود دارد :

1- مدل برداری

2-مدل رستری

در مدل برداری هر موقعیت از عوارض نقشه در GIS به صورت نقاط ، خطوط و یا پلیگون هایی نمایش داده

میشوند. مثلا : ایستگاه اتوبوس یک عارضه نقطه ای  ، رودخانه یک عارضه خطی و اراضی زراعی یک

عارضه پلیگونی میباشند .

در مدل رستری ( قبلا توضیح داده شده است ) فضا به طور منظم به سلول هایی که معمولا دارای شکل

مربعند ( پیکسل )تقسیم میشوند . موقعیت هر سلول به وسیله  شماره سطر و ستون تعیین میشود.

 مزایا و معایب مدل های برداری و رستری :

مزایای مدل برداری :

۱- مدل برداری حجم کمتری نسبت به مدل رستری دارد .

۲- توپولوژی را به صورت کدگذاری در خود جای میدهد .در نتیجه عملیات هایی که به

اطلاعات توپولوژی نیاز دارند سریعتر و موثر تر انجام میشود .

معایب مدل برداری :

۱-ساختار داده به مراتب از رستری پیچیده تر است ( داده های رستری راحت تر

پردازش میشوند) .

۲-اجرای عملیات همپوشانی (Overlay )مشکل میباشد .

۳-تغییرات و ویرایش آنها مشکل تر از رستری ها میباشد .

 مزایای رستری:

۱- ساختار آنها ساده است .

۲- عملیات همپوشانی راحت انجام میشود .

۳-تغییرپذیری مکانی به صورت موثرتری در فرمت رستری انجام میپذیرد .

۴-فرمت رستری برای کار با تصاویر رقومی ( تصاویر ارسالی ماهواره ها) و بهبود آنها

 راحتتر است .

معایب مدل رستری:

۱-حجم بالای داده ها

۲-نمایش ارتباط های توپولوژیکی در این مدل مشکل است .

۳-گرافیک های خروجی از لحاظ شکل ظاهری ، دقت و زیبایی مانند مدل برداری نیست .

شما میتوانید با جستجوی تصاویر  توسط کلمات کلیدی vector model و raster model

تفاوت های بین این دو مدل را مشاهده نمایید .همچنین درباره تصاویر رستری در مطالب قبلی توضیحات مفصلی دادم .